HULING PAGKIKITA

Huling Pagkikita
Isang dagli Ni Marlon J. Locsin

Nagbakasyon kami ni Itay sa Dumagete. Tumuloy kami sa luma nilang bahay sa Tanjay. Matapos ang aming munting salo-salo kasama ng aming mga kamag-anak, naglatag na si itay ng aming tutulugan.
"Tay naniniwala po ba kayo sa multo?" ang aking tanong. "Anak hindi totoo ang multo" ang kanyang sagot. Kinuha ko ang unan at umupo sa kama "Pero tay totoo daw po ang multo kwento po ni lolo kanina" ang sabi ko sa kanya. Napatigil ang aking ama sa pag-ayos ng kama, namutla ito at dali-daling inampake ang aming mga gamit kasunod nito ay ang pag-alis namin sa lumang bahay. Ayun ang huling pagkikita namin ng aking lolo. 

Mga Di ko pinaniniwalaan...

Maraming bagay sa mundo na puno ng meaning para sa ibang tao, dito umiikot ang buhay at paniniwala nila. Marahil ay niniwala ako sa iba mga bagay na ito pero hindi sa lahat kahit gaano pa nila ipilit hindi ako maniniwala. Nakakatawa kasing isiping dapat ka maniwala sa mga bagay na ito...

Destiny.

If your life is predetermined or everything is suppose to happen and you have no control over it then its a life not worth living, edi sana nanuod na lang ako ng sine at pinanuod ang buhay ko wala naman pala akong magagawa kahit anong gawin ko. Others say pwedeng pumasok ang freewill sa concept ng destiny, pero hindi ko kasi ma merge yung idea ng may choice kang pumuli pero destined ka na piliin yun? which contradicts freedom itself..

Luck.

Never akong naniwala sa swerte... never akong tumaya sa lotto... or sumali sa isang raffle at pinagdasal na swertehin ako. kasi hindi ako naniniwalang swerte ako. According to my father swerte ako bilang pinanganak ako ng year of the Dragon. Pero di parin ako naniniwala sa swerte. As a middle child i had no luck within my grasp every attention and affection from my parents I must earn. Everything in my life i earned fair and square wala akong masasabing swerte lang. Kasi kung aasa ako swerte baba ang tingin ko sa sarili ko, magiging mediocre ang trabaho kasi i-aasa ko ito sa swertehan lang yan... kaya never akong tatama sa lotto hindi dahil di ako naniniwala sa swerte yun ay dahil never akong tumaya.

Kilig

Never kong nagets ang kilig... as in never, anong feeling ba yan... kung tinext ako ng crush ko ang unang mararamdaman ko ay "ok nag txt sya" hindi ko alam kung ano yung nararamdaman ng kinikilig. Maari kong sabihing sweet ang pelikula napakaganda ng portrayal ng characters and stroy telling nito... pero hindi ko sasabhing nakakakilig ang pelikula. Pag-ibig ba ang nilalaman ng kilig... mararamdaman lang ba ito pag-um-iibig ka (bukod sa pag-ihi), maari kong sabihng ang caring mo naman pero hindi ko alam kung kailan ako kikiligin. hindi ba ako marunong umibig dahil hindi ako kinikilig? O marahil pag dating sa pag-ibig i always look forward for the major details (im not saying im desregaring the minor details) kaya ang emotion lang nanararamdaman ko ay ang pagibig mismo, at hindi yung sudden out burst ng pagibig na di ka naman sure kung totoo... kaya siguro never akong kikiligin kasi hanggang ngayon nagtatanong pa din ako... "dapat na ba akong kiligin?"

Paano tunay na masaktan ni Marlon J. Locsin

Higit sa luha na dinulot ng pait

Mga latay sa katawang kumakapit

Bukod sa oras na di ka makatulog

At di pagkain, kunwari’y ika’y busog

Paglipas ng oras na sya’y iniisip

Ang diwang nahulog at walang mahagip

Di kasama ang damdaming sobrang uhaw

O, ang nangungulilang kamay sa sayaw

Ang tunay na sakit ay di galing sa iba

Nagmula ito sa mundong naabala

Ang pakiramdam ng tunay na nasaktan

Ay mabuhay ng walang kasiguraduhan

Ito ay ang paguho ng mundong iyong binuo

Paguho, masyado pang mabagal ang paguho

Pagkawala, pagkawala ng mundong nakasanayan

Na wala kang magagawa kundi hayaan

Ito ay ang paglingon mo sa taong dapat ay kilala

Ngunit mapapatanong ka ng, sino nga ba talaga sya?

Kahit anong pilit na ibalik at baguhin

Walang magagawa sa bagay na di mo angkin

Anong pakiramdaman ng tunay na nasaktan?

Kasama dito ang pagbangon sa kinasadlakan

Ang pagbuo ng mas magandang mundo

At ang masusing pagpili sa mga tatawaging “Tayo”

Anong pakiramdaman ng tunay na nasaktan?

Ito ang paghahanap sa tunay mong kasiyahan

Paano tunay na masaktan?

Ganito, ganito ang pakiramdam.

MY LIFE IS OVERRATED "NAHANAP NA!"

THE EULOGY

Nothing by Marlon J. Locsin

Nothing

By: Marlon J. Locsin

I don’t remember it anymore

I have tried and tried harder, really

I even forced myself to recreate the lore

To spark it an new in my memory

But it is gone

Hollowed

Done

Dead

I used to cling on its memory

And then the memory of the memory

And then nothing,

purely

I look upon you

And feel nothing

I look upon you

I remember nothing but you leaving me

Anagnorsis By Marlon J. Locsin

*This would be the last time i'll write about it. I just remembered what my dear friend Anne said "Yun na yun?Ayaw mo magsulat ng poetry, songs, essays at blogs?" And for those saying na bitter pa rin ako ewan ko sa inyo gusto ko lang magsulat kasi magaling ako eh. Generic yan pede nyong ibigay sa ibang tao syempre sabihn nyo na lang na ako yung nagsulat*

Anagnorsis
By Marlon J. Locsin

Days after the our eternal dance ended, and you threw me against the wall.
I came to understand the meaning of mundane things, love, spirit, passion, spark and eternity.
I felt as if i spent my entire life and every bit of me with you, but after that i felt sadness...
your love, your warmth, your soul...
Where would I take the memory of you? How should i keep it?
I now know that we are not meant to stay forever.
We still have the vast future ahead of us, and I think together we will not grow.
God has already answered my prayers and I think this is it, our separation.
My thanks for the love and time,
And my sincere apologies because even you shall pass...

Thanks.
Good luck.
Farewell.
*The only words in a dictionary full, that can convey everything I want to say.

Yan ang banat!

Pag-ibig… inibig, iniibig at iibigin?

Ni Marlon J. Locsin (aka marc so)

Ano nga ba ang ibig sabihin ng pag-ibig?

Isa ito sa pinaka-kupas na tanong sa history of the Philippines (bukod sa kumain ka na ba? At San na u?), pero napapagod ba tayo sa kakatanong niyan? Lahat na siguro ng tao natanong na, kahit nga bata. Konti na lang at ito na ang magiging batayan natin para tukuyin ang susunod na presidente ng pilipinas.

Marami ng blog, sulatin, kanta at libro na mahahanap sa buong mundo na sinagot na ang tanong na yan pero hanggang ngayon tinatanong pa rin. Therefore, I conclude na wala pang nahahanap na tamang sagot o ayaw lang nating maniwala sa sagot nila. Kahit anu pa sigurong kurso ang pagaraalan mo kahit MD or PHD ang meron ka wala pa ring maniniwala sa kung anong definition mo ng pag-ibig.

Ang sabi ng SCIENCE, mixture and release of hormones lamang ito at primal and survival instinct of our species to mate. Kaya nga nung panahon ng Greek, Romans until Renaissance mas pabor sa mga lalake ang mga babaeng malaki ang balakang  because it symbolizes fertility. And in our time today, boobs naman ang tinitignan para sigurado na malusog ang magiging anak mo.

Ang sabi naman ARTS ang pag-ibig ay galing sa puso, which symbolizes life. Sila din ang nagpa-uso ng soulmate, at maari nating sabihing ang paghahanap sa pag-ibig ay matatawag na soul searching. Maraming mababaw at malalim na dahilan na inimbento ang arts tulad ng destiny, serendity, at fate. Kaya sa lahat ng taong love less ngayon wag kayong magalala kasi somewhere in this world someone will be destined, fated or inevitably commit a mistake. Dito na din naimbento ang love at first sight at sila din ang nagsabi na kaibig-ibig ang mata, tawa, ngiti, at kung anu-ano pa, pero kung iisipin mong mabuti hindi naman talaga kaibig-ibig yun. (kaibig-ibig nga ba ng skeletal and muscle movments?)

Ang sabi naman ng church, it is sacred and is given and protected by God. According din sa bible “Because God so love the world he gave up his only son” at dahil mahal tayo ni Jesus niligtas nya tayong lahat . Nakasulat na nga sa bibliya ayaw pa rin maniwala. Ang sasabihin naman ng iba ay romantic love ang gusto nilang malaman hindi ang yung generic love.

According naman sa mga musikero, marami pang meaning ang pag-ibig. Para sa mga optimist “Love’s gonna keep us alive” or “bakit labis kitang mahal” sa mga chemist “Love is all that matters”. Sa mga phlegmatic “ako’y alipin mo kahit hindi batid” pede ring “I’m slave for you” para sa mga melancholic “paint my love, it’s a picture of thousand sunsets” sa mga sanguine “come and get me, get me, get me, baby I’m yours” sa choleric “I am everything you want, I am everything you need..” sa mga self-centered naman “learning to love yourself is the greatest love of all” at ang aking paborito “love, STUPID!!!”
Ang haba-haba na nitong sulating ito, siguro itatanong nyo na “ano ba kuya?” ano nga ba ang point blog na ito. Magbibigay ba ako ng definition ng love? ako nga ba ang makakasagot sa pinakamahirap na tanong ng buong mundo?

Hindi… wala naman kasi talagang point itong blog na ito eh. Parang pag-ibig walang point. Kasi kung may point ang love (love point ang tawag dun). Hindi na dapat natin hinahanap ang sagot kasi may point eh. At dahil may sense ang pag-ibig for sure may definition yun, eh wala nga naman talaga eh so huwag na nating hanapin.

Pero bakit ba natin hinahanap? Bakit pa tayo umiibig kung senseless at walang point naman pala ang pagi-ibig?

Kasi sa mundo na lahat ng bagay ay may explanation at lahat ng bagay ay may point at may sense.

Gusto na lang nating magpakabaliw…

Wag nyo akong tanongin kung bakit ako umiibig di nyo naman ako paniniwalaan kasi baliw ako…

At lagi nyong tatandaan…

Someday, somewhere, someone is inevitably destined or fated to commit a mistake because he or she is crazy.

“That is why I admire those people because they take the hell that comes with it”
-          Greg in Arnold Arre’s After Eden

And lastly…

“Love”

“STUPID!!!…”

Naglalakad pa rin ako...

Naglalakad pa rin ako…

I usually walk home afterwork, first of all because my apartment is just near ABS-CBN (but almost everyone disapproves). Secondly, I think way much better when I’m walking and I enjoy it.

One time I decided to go home late, while walking home I decided to stop and grab some coffee in “Baang”. Well, I have nothing to do anyway, no one’s waiting for me, so I decided sit out first and wait till I tire myself out. It’s been 4 years, well actually more than 4 years since I have been single. The weird things is you notice a lot of people in a relationship when you’re the one who is single. Is it just me or its really that way. (It’s probably just me). Most of the tables are filled with Occupied pairs, couples, love birds, sweet things, cupcakes, babes, honeybunches and even daing at kamatis or whatever they want to call themselves. Then I realized wow! I’m the only one who is sitting alone. I looked around and saw the couples laughing, smiling at each other saying sweet nothings, crazy promises and caressing each other. Some of those would just probably be part of my imagination but you get the idea. Then the music of Bruno Mars echoed in the area in the tune of “Just The Way You Are” and believe me it didn’t help any... Love filled the air so thick I could grab a sandwich and make Love sandwiches using the air. (then later on the lights turned red due to love but it was just part of my imagination.) It’s like I want to get out of my chair and distribute condoms to everyone saying “practice safe sex!”. Well basically I don’t have condoms with me, so I decided not. Finding a way to fend the consuming air of love I decided to reach inside my bag to find book and good thing I have one entitled “Ross Perot: My life and principles for success” and I started reading. Wow! This is very moving I almost dropped on the floor weeping because I found out “that believing in yourself, is the first part of being successful”

As I have finished my coffee got bored reading someone else' life  I decide to leave.

Then it hit me… a strange feeling…

Fear…

I actually fear leaving alone…

Dreaded by the idea of leaving all by myself…

Loneliness

Just fucking loneliness

I don’t want to accept it but there its was… right in front me…

The feeling that no one cares, no one would notice, no one thinks of you…

I’m supposed to be a happy guy, I got lots of friends, a wonderful family a 

good job…

And to tell you the truth I’m over it… I’m fine really fine, I don’t even think about what happened anymore…

Still I felt a inner ache that I never thought was there… a deep longing within me

To have someone to talk to, to hold on and to be held in return…

Can someone give me a hug? (preferably female)

No, its not lust that I am feeling it’s just pure unadulterated loneliness…

It was really painful going home alone that day…

But I know I have to go on…

"It is a very painful journey, but the pain urges one to continue walking. If the journey were not painful, one would be tempted to stop- and slow down along the way" - Bo Sanchez

THE LAST TIME...

MY LIFE IS OVERRATED "WALANG HAPPY ENDING: AT LEAST"

MY LIFE IS OVERRATED "WALANG HAPPY ENDING: AT LEAST"
BY MARLON J. LOCSIN











click image to enlarge.

"Because real life is funnier than fiction"- Marlon J. Loscin

Ellipsis By Marlon J. Locsin

Ellipsis By Marlon J. Locsin

I...
I...
I...
But I...
I...
I...
But you...
You...
You...
You...
I...
End

wala nang dahilan (repost)

Wala nang Dahilan Ni Marlon J. Locsin

by Marc So on Thursday, August 19, 2010 at 5:04pm

Maraming taon na sa atin ay lumipas

Lungkot, galit, saya ang ating mga dinanas

Habang tumatagal ako’y naguguluhan

Meron pa rin nga ba akong dahilan?

Nung umpisa marahil ay sa iyong mga ngiti

Nagbibigay ng saya na walang kapalit na hinihingi

Pero ngayon alam kong hindi sa mga ngiti mo

Marahil sa mga mata mo nabighani ang puso ko

Mga matang lumiliit tuwing nagtatawanan

Noon ay madalas ko itong pagmasdan

Ngayon, alam ko na hindi na ang iyong mga mata

Wala nang dahilan o kabaliwan lang ata

Wala nang pintig ng damdamin na sinasabi ng ilan

O sparks at fireworks na madalas pagusapan

Wala ng kwenta ang tadhana

Pati “kilig to the bones” laos na

Ganito lang siguro ang tunay na pagmamahal

Nawalalan ng dahilan habang tumatagal

Nagiging mababaw ang lahat ng kalaliman

Kahit ang “Mahal kita” wala na atang dahilan

Hindi na kaya ipaliwanag ng “mahal kita”

Ang tunay kong nadarama

Marahil ay wala pang salitang naiimbento

Para sabihin ang gusto ko

Pero hindi naman mahalaga ang salitang gagamitin ko

Ang importante ay ikaw, ako at tayo

At kahit para sa akin ay wala ng dahilan at kababawan lang

Ito lang ang alam kong salita

Sana ay kiligin “to the bones “ ka with matching sparks and fireworks

Mahal kita.

*(hindi ko alam kung masyado bang malalim at dakila ang tingin ko sa pagibig o sadyang mababaw lamang ang meaning nito para sayo... Its sad but true)

hunger in the hypothalamus

i got ten peices black of papers...

some of which i have read a few times...

it is contained in a glittered jar with marble balls and paper stars...

a delight read each one of those but its not fiction nor does it have rhymes...


ten simple messages each paper contains...

now fill my body with insatiable hunger...

the words that once were my delight now cause shocks and pains...

and my body's demise the pain linger...


I rejoice the day you gave me those...

and curse the night you robbed me of its meaning...

you have promised a lot of things...

and now its just the hunger in the hypothalamus...